14-10-04

Ik loop mezelf voorbij...

...Zoveel heb ik te doen de laatste dagen. Een zelfstudie-opdracht hier, een groepswerk daar, een vergadering ginder, het wordt allemaal een beetje veel soms.
Neem nu deze week; vandaag startweekendvergadering, morgen de animatie voor't kaderweekend in elkaar steken, zondag kaderweekendvergadering, maandag coƶrdinatievergadering. En tussendoor een zelfstudie-opdracht of 3, lesdagen van 8u van overwegend vreselijke profs. Bleh!
Mijn excuses voor mijn gezaag, maar als je deze blog graag leest moet je dat er maar bij nemen ;)

Zoals Robbie net zei; het zal het dipje van de maand wel zijn.
Ik heb tegelijk het gevoel dat ik mezelf voorbij loop en dat ik teveel over mezelf kan nadenken, wat behoorlijk lastig is.
Neem nu dinsdag. Er was niet bepaald een aanleiding, en ik had zelfs de namiddag vrij gehad, dus wel wat tijd voor mezelf gehad, maar plots had ik enorme nood aan een manier om mijn agressie af te reageren, of eens goed uit te huilen bij iemand. Het fysieke deel van uithuilen dan. Niet alleen uithuilen in iemands armen, maar ook uitgeput raken van het huilen, af en toe eens ergens op slaan en er compleet belachelijk uitzien. Zowel tijdens als nadien, wanneer je ogen zo rood zien als de gemiddelde tomaat, en ook nog lekker gezwollen zijn, en je gezicht vlekkerig is.
Het is geen gezicht, maar het kan zo zalig zijn!

Verder mis ik de liefde nog steeds. Niet dat ik een lief wil, ik heb er de tijd niet voor, en de energie niet om tijd te maken. Maar ik mis het helemaal opgaan, het verdwijnen in het gevoel dat je voor iemand hebt. Je wordt meegesleurd in je gevoel, en kan je er niet tegen verzetten. Waarschijnlijk zijn er nog wel andere dingen die een zelfde fenomeen veroorzaken, maar in mijn jonge leventje werd het alleen nog maar veroorzaakt door verliefdheid, door graag zien.
Ja ik weet het, ik maak het mezelf wel heel gemakkelijk, wel de leuke kanten willen van een lief, maar de minder leuke kanten; het tijd maken, het energie steken in de relatie, dat niet. Ach ja, zoals ze in Moulin Rouge al zeiden; Come what may...
Ik ben er van overtuigd dat the greatest thing I'll ever learn wel zal komen. Ooit. Meestal ben ik daar toch van overtuigd :)

En nu, nu ga ik slapen, want al die drukte eist zijn tol...

22:16 Gepost door Lien | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.