23-09-04

Frankrijk baby!

Het was geweldig! En omdat het zo geweldig was, ging de tijd veel te snel.
Toen we dinsdagavond opnieuw de parkeergarage inreden in Brussel-Zuid leek het wel alsof we nog maar net vertrokken waren. Niets was minder waar, sinds onze eerste kennismaking met onze huurauto waren 5 dagen voorbij gegaan. Maar laat ik beginnen bij het begin, en niet bij het einde ;)

Vrijdagochtend om 9u hadden Tim, Julien en ik afgesproken in Antwerpen Centraal om vandaar naar Brussel-Zuid te sporen. Bart's trein zou op ongeveer hetzelfde tijdstip vertrekken in Gent Sint Pieters. Beladen als muilezels sukkelden we op de trein, en na ongeveer 50 minuten stonden we in Brussel. Op zoek naar Bart dan maar. Dat lukte niet echt, maar een telefoontje kan in zo'n geval wonderen doen. Enkele minuten later waren we dan ook samen op zoek naar de balie van National Car Rental.
Murphy moest ook even van zich laten horen, er waren blijkbaar extra voorwaarden die niet op de website van Alamo stonden, Tim kon geen auto huren omdat hij z'n rijbewijs nog niet lang genoeg had, en de auto die we gereserveerd hadden konden we niet huren omdat onze chauffeurs nog geen 25 waren. Nuja, ze hadden bij National duidelijk nog niet door met wie ze te maken hadden, want Murphy is uiteraard geen partij voor ons! *Kuch*
Het komt erop neer dat we geluk hadden, aangezien Bart z'n rijbewijs wel al lang genoeg had, en ze de 2 jaar die hij mist aan leeftijd best wel door de vingers wilden zien, mits extra premie wegens underaged driver. Fjieuw!
Wij dus naar de garage, op zoek naar onze grijze Opel Vectra. Toen die was ingeladen (en God weet dat we veel spullen bij hadden) kon onze reis beginnen.

Vanuit de garage reden we in de richting van de ring, en zo via Namen naar Luxemburg. We aten de picknick die we hadden meegebracht op een parking, en de vakantiesfeer zat al helemaal goed.
Na nog een uurtje in de auto arriveerden we in Luxemburg-stad, waar we na een paar rondjes over steeds weer dezelfde bruggen en door dezelfde straten uiteindelijk toch een parkeergarage vonden waar we onze koets konden stallen. Van daaruit ging het naar de toeristische dienst, die ons binnen enkele seconden foldertjes aan de hand deden, met een toeristische wandeling erin, en ons ook meteen wezen waar we een camping konden vinden.
Het reisgezelschap ging op pad. We kwamen al snel aan bij de Kazematten en besloten die met een bezoekje te vereren. We genoten hier en daar nog wat van het uitzicht voor we opnieuw naar de parking wandelden. Het was nog vroeg, en Luxemburg leek ons niet zo beestig interessant, dus besloten we ons schema wat te verschuiven en ineens door te rijden naar Metz.

In Metz ontdekten we voor de eerste maal dat de Fransen geen helden zijn in het gebruik van pijlen, maar we vonden toch behoorlijk vlot de weg naar de camping muncipal de Metz Plage. Zoals we al wel verwacht hadden was het er rustig, en we zetten onze tentjes voor de eerste maal recht bij zonsondergang. De energie die we 's middags hadden opgedaan bij de picknick raakte nu stilaan op, dus trokken we de stad in, op zoek naar iets eetbaars. We kwamen uit bij een gezellig, doch beetje vreemd restaurant, waar we voor geen geld een driegangenmenu kregen voorgeschoteld, vergezeld van de huiswijn. Na nog wat rondwandelen in het centrum trokken we weer naar de camping, waar we, een beetje luidruchtig misschien, nog wat kaartten. Tegen 1u kwam de nachtwaker, of whatever zijn functie was, ons vragen of het misschien wat stiller kon. Na nog een laatste spelletje zijn we dan toch maar gaan slapen.

De volgende ochtend ging het alarm van Bart's GSM verrassend af in onze tent. De snodaard had'm laten liggen, waardoor wij als eerste wakker waren. Als wraak kropen we dan maar met z'n 2 bij Tim en Bart, waarna we uiteindelijk toch maar opstonden, gingen douchen en de tenten afbraken. Na een ontbijt in een salon de thé waar ik mijn zenuw-kunsten nog eens bovenhaalde in een spelletje tegen Bart, reden we verder naar Strasbourg.
Het was zaterdag, en dat deed blijkbaar geen goed aan de stroom toeristen. Op een terras waar we iets wilden eten werden we genegeerd, waarna we maar een kleinigheid kochten bij een bakker. Behalve de futuristische trams vonden we Strasbourg maar een overwegend trieste bedoening, vooral ook door de vele toeristen. We trokken dan ook verder naar de camping die we op het oog hadden voor die nacht, in Biesheim. (zie foto) We besloten het erop te wagen om met z'n 4 in 1 tent te slapen, we legden ons naast elkaar en het leek best te doen, dus lieten we de tweede tent in de auto en vertrokken we naar Colmar om iets te eten.
Bart liet zich misleiden door Tim's en mijn lovende woorden over truite meunière. Alleen had ik het over sole meunière en Tim over forel met hollandse saus. Die sloeg dus een beetje tegen, maar het was wel weer gezellig.
We praatten nog wat in de tent, maar we waren allemaal wel een beetje moe, dus gingen we al vlug slapen. Hoewel dat misschien een fout woord is. Die nacht bleek dat de tent toch wat krap was om met 4 te slapen, er werd weinig en slecht geslapen, maar dat wisten we dan ook weeral!

Zondagochtend trokken we na een ontbijt op de camping vanuit Biesheim naar St Hyppolyte, waar een feest aan de gang was ter ere van de nieuwe wijnoogst. Ik probeerde een glas, maar het was niet te drinken. De plannen om een fles mee te nemen als souvenir voor ouders etc werden dan ook snel opgeborgen. Toen we het volksfeest gezien hadden (en hopen foto's gemaakt hadden van een mooie jongen die daar rondliep, de meisjes liepen nooit dicht genoeg in de buurt om te vereeuwigen) reden we verder naar het kasteel van Haut-Koeningsbourg, dat we gratis konden bezoeken omdat het open monumentendag was. We sloten aan bij een gids, die wel schattig was, de drie "mannen" in mijn gezelschap haalden dan ook de zotste dingen uit om er een foto van te kunnen maken. Maar ik geef toe dat het Frans bij hem weer die mooie taal werd zoals ik ze kende vanuit het middelbaar.
Toen we eindelijk uit de omgeving van het kasteel waren weggeraakt, reden we verder richting Kaysersberg, waar we uiteindelijk niet gingen zwemmen, naar Munster, waar de toeristische dienst al gesloten was en er voor de rest blijkbaar enkel een autoroute te doen was die veel te lang duurde.
Dan maar verder naar Gérardmer, maar eerst nog een stop aan een meer waar een Franse versie van de Highlandgames bezig was, maar dan wel in het heel erg mini. De stad zelf is naar't schijnt een belangrijk ski-oord in de winter, maar nu was er niet echt veel te beleven. We liepen een boulangerie binnen om de ergste honger te stillen, en reden dan verder naar Epinal, waar we na lang zoeken de camping vonden die in de gids vermeld werd. De restaurantuitbater was een beetje vreemd, en waarschijnlijk ook een beetje homo. Enfin, we lieten ons niet uit ons lood slaan, aten een pizza en vertrokken weer richting tenten. We speelden nog een spelletje macchiavelli, dat ik tegen het einde nog niet helemaal doorhad, en gingen slapen.

Maandagochtend trokken we na een douche en vreemde blikken van iemand die het sanitair aan het kuisen was (is 9u dan echt zo vreemd laat om op te staan op een camping?) verder richting Verdun. We bezochten het museum van de Vrede, de kathedraal, een kerkhof, een vesting uit WOI die net sloot en tot slot een dorpje dat verwoest was geweest. Wat er dan te zien was? Een bord met "ici était la ville de..." Dat sloeg wel een beetje tegen :)
We reden verder naar Montmédy, in de hoop daar nog op de wallen te kunnen wandelen, maar die waren ook alweer gesloten. We zetten onze tenten dan maar op een camping vlakbij, en reden naar beneden om te gaan eten in het enige restaurant dat het dorpje rijk leek te zijn. We moesten ons haasten, wat de campingeigenares zou tot 21u op de camping zijn, zodat we konden betalen. We arriveerden om 20u55, maar er was niets te zien, dus reden we terug naar beneden voor een dessert. Na een paar keer voorbij de plaatselijke jeugdbende te zijn gereden vonden we de camping terug, en speelden we "Elexir". Ondanks het feit dat ons Frans niet altijd even goed was om te begrijpen wat de bedoeling was, hebben we ons kostelijk geamuseerd.

Dinsdagochtend werden we veel te vroeg gewekt door de eigenares met schelle stem, om te komen betalen. De auto werd opgeruimd, en voor de laatste keer ingeladen. Vanuit Montmédy trokken we richting Sedan voor een ontbijt op de parking van een supermarkt, en vandaar naar Dinant, waar we de citadel bezochten en daarna in een restaurant liever buiten dan binnen gezien werden, blijkbaar. Vanuit Dinant ging het weer richting Brussel, waar we de auto parkeerden en uitlaadden, om daarna te constateren dat we nog moesten tanken. Bart en Tim gingen dus op zoek naar een tankstation terwijl ik zocht naar een vuilbak én de sleutelbox.
Als alles in orde was keken we wanneer onze volgende trein naar Antwerpen was, en dat bleek 2 minuten later te zijn, aan de andere kant van het station. We haalden hem nog net, en om 19u10 stonden we weer in Antwerpen Centraal. Naar huis om mijn bagage af te zetten, en mijn cursussen chemie te zoeken voor Bart, nog iets eten in De Herk, en dan zat de vakantie er echt helemaal op...
Nog een kus voor Tim en Julien, en dan Bart naar z'n tram gaan brengen zodat hij terug in het station geraakte, en met een kus en een "bye" was ons Alsace Adventure helemaal ten einde.

En met het einde van de reis zat ook mijn vakantie er bijna op. Maandag begin ik weer aan 9 maanden les en examens. We beginnen om half 9 al met een practicum met besmette culturen. Benieuwd met welke infecties ik zal thuis komen ;)

Daaaaag vakantie, I had a wonderful time with you!

14:19 Gepost door Lien | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Adventurers united! Bedankt voor de fijne reis, Truckster! Samen met Yoda en Meester Meester heb ik vijf echt fijne dagen gehad. Ik had zelfs zoveel zin in meer dat ik gisteren al naar de AS Adventure naar de tenten gaan kijken ben. Volgend jaar nog eens?

Kus!

Gepost door: Tim | 23-09-04

De commentaren zijn gesloten.